2 Mayıs 2016 Pazartesi

Sosyal sınıflar ve uçaklar

Uçaklardaki yolcuların çıkardığı huzursuzluklar aslında sosyal sınıf farklılıklarının bir yansıması olabilir mi?
Son okuduğum makale bu konuda çok ilginç bir tespit içeriyor. 

Toronto Üniversitesi'nden DeCelles ve Harvard'tan Norton tarafından kaleme alınan bu makaleye göre uçaklarda ekonomi sınıfındaki gerginlikler, yolcuların of kavga çıkarması ya da kurallara uymaması (wcde sigara tüttürmek ya da kemerleri bağlamamak vs) gibi hususların esasında uçaklardaki birinci sınıf daha doğrusu Business Class ve ekonomik sınıfı ayrımından kaynaklanmış olabileceğini söylüyor.

Makale esasında günlük hayattaki eşitsiz ortamların insanlar üzerindeki etkisini araştırıyor ve uçakları bir örnek olarak seçiyor. Ulaşılan sonuçlara göre ekonomi sınıfı yolcular daha fazla kavga çıkarıyor ve kurallara uymammaya daha meyilli. Ancak şöyle bir ayrıntı dikkat çekici eğer ekonomi sınıfındaki yolcular uçağa binerlerken birinci sınıf yolcular arasından geçiyorsa ya da birinci sınıf yolculara sunulan bir yemeğin kokusu arkada ekonomi sınıfındaki yolculara ulaşıyorsa ve bunun sonucunda da ekonomi sınıfındaki yolcular eşitsiz bir davranış olduğunu hissediyorlarsa bu kişilerin çıkardığı kavgalar huzursuzluklar ve kurallara uymama kat ve kat artıyor.
Bu çerçevede makale uçaklardaki bazı tasarım değişiklikleri ile yolcu kavgalarının azaltılabileceğini savunuyor. Örneğin yolcuların orta kapıdan alınması ya da uçaklarda sınıfları ayıran perdenin kaldırılması gibi çözümlerin işe yarayabileceği savunuluyor. Aşağıda abstraktının ediyorum okumaya değer:
"Physical and situational inequality on airplanes predicts air rage
 Authors
Katherine A. DeCellesa,1 andMichael I. NortonbaOrganizational Behaviour and Human Resource Management Area, Rotman School of Management, University of Toronto, Toronto, ON, Canada M5S 3E6;bMarketing Unit, Harvard Business School, Boston, MA 02163
Edited by Susan T. Fiske, Princeton University, Princeton, NJ, and approved March 30, 2016 (received for review November 3, 2015)
Significance
We suggest that physical and situational inequality are built into people’s everyday environments—such as the modern airplane—and that exposure to these forms of inequality can trigger antisocial behavior. Analyses reveal that air rage is more common in economy class on airplanes, where inequality is physically present, and in both economy and first class when inequality is situationally salient. We extend research demonstrating that the salience of inequality decreases prosocial behavior by higher class individuals, showing that temporary exposure to physical and situational inequality predicts antisocial behavior among individuals in both higher and lower classes. Moreover, we explore a novel predictor of inequality-induced antisocial behavior—the design of physical environments—augmenting research on macrostructural forms of inequality.
Abstract
We posit that the modern airplane is a social microcosm of class-based society, and that the increasing incidence of “air rage” can be understood through the lens of inequality. Research on inequality typically examines the effects of relatively fixed, macrostructural forms of inequality, such as socioeconomic status; we examine how temporary exposure to both physical and situational inequality, induced by the design of environments, can foster antisocial behavior. We use a complete set of all onboard air rage incidents over several years from a large, international airline to test our predictions. Physical inequality on airplanes—that is, the presence of a first class cabin—is associated with more frequent air rage incidents in economy class. Situational inequality—boarding from the front (requiring walking through the first class cabin) versus the middle of the plane—also significantly increases the odds of air rage in both economy and first class. We show that physical design that highlights inequality can trigger antisocial behavior on airplanes. More broadly, these results point to the importance of considering the design of environments—from airplanes to office layouts to stadium seating—in understanding both the form and emergence of antisocial behavior."